De Standaardbijlage: najaar 2011: toen en nu
Sander Verlinden zal 88 jaar zijn in 2088.
Dan zal hij terugdenken aan zijn eerste goal bij de preminiemen en zich herinneren hoe blij hij was toen hij eindelijk de zes Star Wars-films mocht zien. Hij zal nog altijd weten dat zijn oudere broer hem zijn eerste i-pod gaf. De pluim die bij ‘DODO klein’ van de scène dwarrelde, zal nog altijd in zijn portefeuille zitten. Hij zal nog af en toe aan het meisje denken waarmee hij elke dag afsprak aan frituur ‘’t Frit Uurtje’ en nooit vergeten hoe hij weende toen zijn schildpad was weggelopen.
Nu is hij 11 jaar en kijkt hij zijn ogen uit in HETPALEIS, theaterhuis voor kinderen, jongeren en kunstenaars in het hart van Antwerpen.
Je kan de hele bijlage in De Standaard gratis en voor niets afhalen aan het onthaal van HETPALEIS
Riet Muylaert was 4 jaar in 1981
Toen wilde ze dat haar ongeboren zus ‘bananneke’ zou heten. Haar ouders hebben haar dan maar een pop gekocht die ze zo mocht noemen. Ze was gek op haar rode klompjes en liet haar moeder de hele stad afzoeken naar een jas van schapevel. Riet tekende graag met groene wasco op de tegels van het toilet, met zwarte alcoholstift op de nieuwe muur en met vilstiften op de gezichten van haar poppen. Ze maakte een sjaal vast op haar hoofd en deed zo alsof ze een zangeres met wapperende haren was. Een zelfgemaakte microfoon maakten haar optreden op de salontafel helemaal af.
Nu is Riet Muylaert actrice en zangeres en maakt ze Gelukkige Verjaardag, een theatraal HETPALEISconcert voor iedereen vanaf 4 jaar.
Saskia Louwaard was 10 jaar in 1979
Toen schilderde ze decors voor toneeltjes in de klas en wist ze al dat ze naar de academie wilde. Ze tekende het liefste paarden. Elke ochtend gaven zij en haar vriendin Yvette elkaar een verrassingsknutseltje. Daar was ze de hele avond mee bezig. Ze verkleedde zich vaak en begraafde een asymetrisch jasje in de tuin omdat ze het vreselijk lelijk vond. Ze sprong over sloten en klom in bomen. Ze haatte ballet en de kleur roze. Met haar zelfgespaarde geld kocht ze haar eerste muziekcassette van Abba. Ze ging laat slapen omdat ze samen met haar zus elke avond een fantasiestad verzon waar ze kinderen eten gaven, burenruzies oplosten en vuilniszakken buiten zetten.
Nu is ze vormgeefster van De gedachtemakers, een workshop in De Tuin voor iedereen van 10 jaar (en van 4, 6, 8, 12 en 14 jaar) rond filosofie en realiteit tijdens schoolvakanties
Wannes Cappelle was 4 jaar in 1983
Toen hing hij op zijn eerste (en enige) verjaardagsfeestje een hele middag jankend in de zetel, terwijl al zijn vriendjes met feesthoeden en slingers vrolijk aan de tafel zaten. Op de kleuterschool boetseerde hij het liefste lange saucissen van plasticine waarmee hij poppenkast speelde. Hij moest daar zelf altijd erg om lachen. Hij wilde absoluut keepershandschoenen. Het heeft tot zijn achtste Sinterklaas geduurd vooraleer hij ze kreeg. De dag erna zei hij tegen zijn voetbaltrainer: ‘Nu wil ik in de goal staan’. Zijn ploeg verloor die match met 25-0. Wannes heeft zijn handschoenen nooit meer aangeraakt.
Nu is Wannes Cappelle acteur en zanger en maakt hij Gelukkige Verjaardag, een theatraal HETPALEISconcert voor iedereen vanaf 4 jaar.
Randi De Vlieghe was 6 jaar in 1980
Toen was hij verliefd op zijn juf, maar bakte wafels voor zijn echte lief. Hij dronk liters verse melk van de koeien van zijn grootvader en had een heilige schrik van ‘non tantist’, die op de kleuterschool die losse tanden uittrok. Een Shetlandpony stampte hem eens bewusteloos. Hij dacht: ‘Als ik mijn ogen dichtdoe, dan gebeurt er niets.’ Het volgende moment lag hij knock-out in het gras. Op de boerderij castreerde hij varkens en één keer om de zes weken moest hij meer dan honderd jonge haantjes elektrocuteren. Hij stelde zich daar geen vragen bij.
Nu is Randi De Vlieghe choreograaf van ZOO doen ze de dingen, een dansvoorstelling van fABULEUS en HETPALEIS voor iedereen van 6 jaar.
Alice Reijs was 6 jaar in 1976
Toen liep ze het liefst met haar beste vriendin Conny over straat in de meest gekke verkleedkleren. Ze had een hut in de tuin waarin ze oerwoudje speelde. Ze maakte er eten van gemalen nootjes en bewaarde er het geld waarmee ze op zaterdag chips kochten. Die at ze op onder de trap van de bibliotheek. Ze was heel lenig, had veel fantasie en jatte appels in de boomgaard over het spoor. Voor een snoepje liet buurjongen Toon zijn blote kont zien.
Nu is Alice Reijs actrice en maakt ze Ans en Wilma, een HETPALEISvoorstelling voor iedereen vanaf 6 jaar.
Stefan Perceval was 10 jaar in 1983
Toen was hij zot van Lea ‘Merlina’ Couzin waarmee hij samen in het Merksems Kamertoneel speelde. Op zaterdagmiddag nam hij in zijn eentje tram 3 tot aan de Vogelmarkt om naar de stukken van het Koninklijk Jeugdtheater te komen kijken. Hij hield van de koers en van de gele hoorn op zijn fiets. Daar speelde hij politie mee. Tot hij over zijn stuur op zijn tanden viel. Dan was de pret gedaan. Hij ruilde op de kinderbraderij een duur circus van Playmobil tegen een sjaal van The A-team en dacht: “Nu ga ik zaken doen.” Zijn moeder dacht daar anders over.
Nu is hij regisseur van De tocht van de olifant, een HETPALEISvoorstelling voor volwassenen en kinderen vanaf 10 jaar.
Sam Vloemans was 4 jaar in 1983

Toen trommelde hij graag op een waston, probeerde hij geluid uit zijn ukelele te krijgen en speelde hij het liefst in de grote tuin van zijn grootouders. Die was vooral mooi wanneer de kerselaars in bloei stonden. Hij was dagen ontroostbaar toen zijn lievelingsknuffel door het open dakraam van de auto op de autostrade verdween. Hij keek samen met zijn broer graag naar Tik Tak en haatte gekookte aardappelen en puree. Sinterklaas gaf hem een echte trommel die tot op de dag van vandaag nog altijd dienst doet.
Nu is Sam Vloemans trompettist en componeert hij De trilogie van Sam Vloemans, een HETPALEISconcert voor iedereen vanaf 4 jaar.
Marieke Dilles was 14 jaar in 2000
Toen hield ze van de Chiro en had ze dreadlocks. Ze kreeg de hoofdrol in een kortfilm van de laatstejaarsstudenten van haar middelbare school, die een bewerking maakten van The kissing game van Aidan Chambers. Dat was het begin van haar fascinatie voor film. Ze las graag over kostschoolmeisjes, maar ontleende met de bibliotheekkaart van haar moeder ook Heart of Darkness van Joseph Conrad, een veel te moeilijk boek dat ze per se wilde lezen. Ze wilde geen typisch meisje zijn en hield een lijstje bij van alles wat ze las en alle toneelstukken die ze zag. Op haar kamer maakte ze graffitischilderijen. Ze nam alles erg serieus.
Nu is Marieke Dilles actrice en maakt ze Dit is alles, een HETPALEISvoorstelling voor iedereen vanaf 14 jaar.
Inne Goris was 5 jaar in 1974
Toen maakte ze elke dag dezelfde boot in lego en liet ze zich graag verhaaltjes vertellen. Op het schoolfeest in de kleuterklas wilde ze Sneeuwwitje spelen, maar ze kreeg de rol van kabouter. Gelukkig was er Steven die haar troostte. Ze klom veel in bomen en voetbalde met de jongens. Daarom kreeg ze dikke bottinnes in plaats van fijne botjes. Toch vond ze het ook fijn om kleedjes te dragen in dezelfde stof als haar moeder. Ze bestelde op haar verjaardag altijd abrikozentaart van dezelfde bakker uit het dorp.
Nu is zij regisseur van Vader, Moeder, Ik en Wij, een theatervoorstelling van LOD/muziektheater en HETPALEIS voor iedereen vanaf 5 jaar.
Frank Focketyn was 16 jaar in 1976
Toen fietste hij het liefste rond op de tandem met zijn tweelingbroer, samen met andere tweelingvrienden uit het dorp die ook een tandem hadden. Hij ontdekte Martini en sigaretten, die bij hem thuis op de salontafel lagen. Dat was toen zo. Sigaretten hoorde bij het eten als een soort dessert. Zijn broer en hij behoorden niet tot een groep, ze waren een groep op zichzelf. Toen hun moeder ziek werd hebben ze voor haar gezorgd. Daardoor voelde hij zich ouder dan een gemiddelde 16-jarige. Van een toneelschool had hij toen nog nooit gehoord. Hij wist niet dat je kon leren voor theater. Jaren later zei Dora Van der Groen: ‘Toneelspelen, daar kunt ge niet voor studeren.’
Nu is Frank Focketyn acteur in DODO groot of land zonder ei, een HETPALEISvoorstelling voor iedereen vanaf 16 jaar.
Je bekijkt het archief van de categorie 'De Standaardbijlage: najaar 2011: toen en nu'.