De prairietuin werd vorige week aangekleed met nog 7 prachtige zinnen:

Yavne School en De Kleine Muze
- Zijn bio kleur spel rups
- Wij zingen op de mus groeien
- Kijken dansen goed rups geel

SIBLO 2 De Wegwijzer
- Kijken bloem voelen marmot zingen

St. Aloysius
- Blij spelen en tussen klein boom

Onze-Lieve-Vrouwecollege L.O.
- Marmot en tuin op zoeken
- Wei tussen zijn heb bio

Helaas zijn de schoolvoorstellingen van Cosimo en zijn plantenplan afgelopen, alsook de poëziespelen… De laatste woordblokken zijn op de omheining getimmerd. De tuin is nu helemaal klaar voor de eerste zonnestralen.

Voor mij was het een superfijn eerste stageproject. Aan alle scholen: bedankt voor de goeie medewerking want dankzij jullie heeft het Theaterplein een beeldige prairietuin!

Tot prairies!

Iris

Poëtische dinsdag

Een tweede spelweek is van start gegaan. Vandaag stonden maar liefst 96 leerlingen te trappelen om het Theaterplein om te toveren tot een poëtische speelplaats. De prairietuin is vier wondermooie zinnen rijker!

Ook ik ben enkele helpende handen rijker: stagiaires Sien en Sofie van de dienst educatie stralen mee in het prairieproject!

St. Aloysius
- Knuffel bij geheim bloem rups

Hofke Van Thys
- Het monstertje heb zijn giraf
- Aan knuffel voor zitten giraf droom
- Wei zoek acht boom spel

Een fantastische poëtische start!

Een derdejaarsstage in HETPALEIS? Ja, graag. Heel graag zelfs! Met veel plezier kan ik dan ook melden dat ik sinds 4 februari (en nog tot en met 7 juni) in de wonderde wereld van de dienst educatie van HETPALEIS ben gedoken. Een eerste leuk project waar ik samen met enkele scholen in mag schitteren, is het Prairieproject.

Naar aanleiding van de voorstelling Cosimo en zijn plantenplan werden alle scholen die deze voorstelling bijwonen, uitgenodigd om samen met mij een poëziespel te spelen aan de prairietuin op het Theaterplein. Tijdens het poëziespel verzamelen de leerlingen en de leerkrachten woordblokken die op het einde van het spel tot een poëtische toevalszin omgetoverd worden. Deze zinnen worden daarna op de omheining van de prairietuin getimmerd, klaar om de tuin een nieuw leven in te blazen tijdens de koude winterdagen.

De eerste spelweek is voorbij en er zijn reeds leuke zinnen gevormd. De leerlingen zijn stuk voor stuk fantastische dichters! Bij deze wil ik de leerlingen en leerkrachten bedanken voor hun enthousiaste, actieve en creatieve deelname. Ik heb er al enorm van genoten en kijk met volle goesting uit naar de tweede spelweek!

Ben je benieuwd naar de poëtische prairietuin? Kom zeker een kijkje nemen! Hieronder krijg je alvast een voorsmaakje.

Het resultaat van de dichters van de eerste spelweek

Stedelijke Basisschool Het Palet
- Ik bloem vlinder wij de kabouter groen
- Rups boom dansen groeien hebben
- Voelen tuin mus bloem klein spel

Dagcentrum Primavera
- Kijken wij tuin rups mus rood
- Het kijken een groeien blauw bloem

vzw Don Bosco Onderwijscentrum
- Het geheim kijken aan blij zijn
- Blij een waar blauw in
- Klein op de boom blij dromen

Stedelijke Basisschool Via Louiza
- Zitten wei bloem klein spelen
- Tussen acht het gemeim groen voelen

Basisschool De Zonnebloem
- Het waar rups zijn dansen

vzw Katarinahof
- Kijken zijn acht knuffel blauw

Tijdens de kerstvakantie hebben we ‘Het Beweegt’ afgesloten met een driedaagse workshop. Het leuke daaraan is dat je de kinderen beter leert kennen en dat je, doordat je drie dagen hebt, intensiever kan werken. Dit zorgt ervoor dat iedereen de kans krijgt om op zijn eigen tempo dingen te ontdekken. Het spel is voor kinderen de meest natuurlijke weg naar het ontdekken van nieuwe mogelijkheden. Ik heb meegelopen met de jongste groep kinderen die bij Suzy workshop kregen. Leuk om te zien hoe ieder op zijn manier helemaal werd ondergedompeld in de wereld van het geluid. Ik ben er van overtuigd dat die kinderen nu met een iets andere blik in de wereld staan. Misschien dat ze vanaf nu bij ieder geluid dat ze horen of beweging die ze zien, net iets aandachtiger luisteren of kijken.

Om het project af te sluiten was er op vrijdagavond een toonmoment waarop alle ouders uitgenodigd werden. Daarna hielden we een grote stoelenverkoop en kregen ze de kans om in ons stoelenlandschap rond te snuisteren. Bijna ieder kind had zich ondertussen al een stoel eigen gemaakt. Sommigen voelden zich pas compleet op ’t Schoon verdiep als ze op hun favoriete stoel konden zitten. Vele ouders hadden dan ook niet veel nodig om door hun zoon of dochter overtuigd te worden om een stoel te kopen. Dit zorgde ervoor dat bijna iedereen met een stoel naar buiten wandelde. Op die manier hebben we het project in schoonheid kunnen afsluiten en zullen de kinderen thuis nog kunnen nagenieten van de stoelen.

De leeromgeving wordt naast het leren van de leerling, de pedagogiek en de groepsdynamiek gezien als een belangrijk aspect van het leerproces bij cultuureducatie bij kinderen. Daaronder horen goed ingerichte leslokalen en zichtbare aanwezigheid van cultuur in het gebouw. De kinderen komen binnen in de foyer, hangen hun jas weg in de vestiaire, zien op de trap naar boven de verschillende ingangen naar de grote zaal, zien onderweg verschillende foto’s hangen van theatervoorstellingen… Op die manier worden ze reeds geprikkeld en worden ze nieuwsgierig naar wat er die dag te gebeuren staat. De indelingen van de ruimtes en het aanbod van materiaal moet uitnodigen om kinderen te laten onderzoeken en ontdekken. De ruimte en materialen vertellen een eigen verhaal waar de kinderen zich in kunnen onderdompelen.

Als ik er één ruimte mag uitkiezen die ikzelf het leukste vind, die het meeste nieuwsgierigheid opwekt bij de kinderen en die barst van creativiteit, dan is het de keuken op ’t schoon verdiep. Wanneer de kinderen rond 12 uur met hongerige magen de trap afkomen en de keuken binnen wandelen, dan zie je het al op hun gezicht: ‘Wat gaan wij hier eten? En vooral: hoe?!’. Jolan is iedere voormiddag druk in de weer met haar potten en pannen en zorgt er iedere middag voor dat we iets heerlijks op ons bord krijgen. Maar wat het eten in De Tuin nog unieker maakt dan het eten op zich, is de manier waarop! Na het zien van de grote spuitzakken denken de kinderen vooral dat ze enkel slagroom te eten zullen krijgen. Maar in De Tuin doen de spuitzakken dienst voor de aardappelstoemp! In de ene zit steeds een oranje puree, met wortelen, in de andere zak is het afwisselend een groene (broccoli) of witte (bloemkool of knolselder) puree. Met behulp van die spuitzakken voorzien we de kinderen van mooie en smakelijke tekeningen op hun bord. Met behulp van lekkere Jolan-saus krijgen de tekeningen een ‘finishing touch’. We hebben even moeten oefenen, maar na een tijdje kregen we het spuiten met de spuitzak goed onder de knie en nu mogen de kinderen zelf kiezen wat voor een tekening ze op hun bord willen.

Maar die spuitzak is niet het enige dat een beetje anders is. Wanneer de kinderen hun bestek zien, trekken ze ook grote ogen. We eten onze stoemp namelijk met spateltjes. De kinderen krijgen drie boetseerspateltjes waarmee ze mogen eten. Daarmee kunnen ze zowel gewoon het eten in hun mond steken (wat soms enige handigheid vereist) als met hun stoemp zelf ook een leuke tekening of constructie maken. Zo bouwen sommigen een vulkaan of een fort met een ophaalbrug. Met een beetje saus in de krater of onder de brug is hun constructie dan helemaal af.

Je hebt twee verschillende soorten motivatie: de extrinsieke en de intrinsieke motivatie. Bij die eerste ben je gemotiveerd door een vooruitzicht op een beloning, iets extern. Bij intrinsieke motivatie komt de motivatie vanuit de persoon zelf. Mensen die intrinsiek gemotiveerd zijn hebben een hoger niveau van concentratie, zouden een hogere mate van creativiteit hebben en hebben meer plezier aan het uitvoeren van een taak.

In De Tuin krijgen de kinderen de kans om een eigen invulling te geven aan iedere opdracht die ze krijgen. Daardoor hebben ze het gevoel zelf iets te betekenen en zelf inbreng te kunnen geven. Zo zien ze de waarde van de opdracht in, wat  ervoor zorgt dat ze intrinsiek gemotiveerd kunnen raken.

De inspiratiebron voor de workshops in De Tuin is kunst. Kinderen komen er in aanraking met het creatief proces dat kunst vooraf gaat. Hopelijk geraken ze zo geïnspireerd en worden ze nieuwsgierig naar meer. Ze leren er hun ideeën, sterk of minder sterk, te uiten en om er mee aan de slag te gaan.

Ze leren er werken met nieuwe materialen of om met bekende materialen op een nieuwe, andere manier te werken.

(meer…)

In De Tuin krijg je zeeën van tijd. In deze drukke wereld is het voor kinderen wel eens aangenaam als hen tijd gegund wordt. Kinderen krijgen zeer veel prikkels en mogelijkheden aangeboden waardoor ze vaak amper de tijd krijgen om iets intens te doen. In De Tuin krijgen kinderen de tijd om zich thuis te voelen en zich te settelen. De gidsen nemen de tijd om ieder kind in zich op te nemen. Ook als een klas later dan voorzien toekomt, wordt hen tijd gegund. Niets gebeurt overhaast.

Bij het opstarten van de dag krijgt ieder kind de tijd om op zijn tempo een stoel te zoeken die het beste bij hem past. Als het bij iemand een beetje langer duurt omdat het aanbod van de stoelen zo groot is, dan krijgt die nog even tijd om op zijn gemak een paar stoelen te proberen en er eentje uit te kiezen.

Tijdens de workshop van Suzy krijgen de kinderen de tijd om de muziek op te nemen en helemaal te laten binnensijpelen. Tijdens de opwarming wordt er gevraagd om op telkens een verschillend stukje muziek een beweging te doen. Om een beweging te kunnen doen, is het belangrijk om je de muziek eigen te maken en de muziek helemaal in je op te nemen. Op die manier kan ieder voor zich de muziek uiting laten geven in zijn beweging. Wie niet meteen inspiratie heeft, krijgt de tijd om de andere kinderen eerst bezig te zien en om zo ideeën op te doen. Ondertussen kunnen ze ook wat beter naar de muziek luisteren.

Als het tijdens de workshops voor de kinderen te snel gaat wordt er de tijd genomen om een stapje terug te nemen. Zodanig dat er met kleinere stapjes vooruit gegaan wordt. Soms wordt er aan de kinderen gevraagd om met elkaar te communiceren zonder woorden. Door middel van gebaren en bewegingen moeten ze met elkaar babbelen. Dit is niet iets wat bij iedere groep zomaar lukt. Daarom wordt er soms extra tijd genomen om specifiek daarop oefeningen te doen. Daardoor zal het eindresultaat van de dag waarschijnlijk bijgesteld worden. Maar het is beter met een aantal dingen intensief mee bezig te zijn dan om alles snel te doorlopen.

Iedereen kan creatief zijn. De enige voorwaarde is dat je de kans krijgt om te ontdekken waar je talenten liggen. In De Tuin krijgt ieder kind de kans om gedurende een hele dag te zoeken naar zijn eigen talenten. Misschien ontdek je dat je heel creatief bent om op duizend verschillende manieren op een stoel te gaan zitten.

Of dat je een superonderdeel kan zijn van een grote aardappelsnijmachine?

In de workshops bij Ingrid kan je bijvoorbeeld ontdekken dat je een talent bent in tekenen!

Als dat jouw ding niet is, dan blijkt later op de dag misschien dat je wel een krak bent in mooie bewegingen verzinnen bij een bepaalde tekening.

Of misschien heb je het talent om als de beste vogel voort te bewegen en te duiken naar vissen?

En als dat ook niet je ding is, dan ontdek je misschien tijdens het heerlijke middagmaal dat je een groot talent hebt om dingen te bouwen!

Kortom: in De Tuin krijg je veel kansen om creatief te zijn en ben je op je plaats om al je talenten te ontdekken en te ontwikkelen! Voor kinderen is het belangrijk te ontdekken waar hun talenten liggen. Ontdekken waar ze goed in zijn en waar ze hun creativiteit in kunnen leggen. Speels en creatief blijven is belangrijk om flexibele hersenen te behouden. Op die manier kunnen kinderen leren om zich in een steeds veranderende samenleving zich telkens opnieuw te ontwikkelen en aan te passen.

Tijdens de theaterworkshops wordt er soms de opdracht gegeven om een denkbeeldige route te lopen van thuis naar school. Ik vond het boeiend om te zien hoe de kinderen heel diep gingen nadenken en exact de weg aflegden die ze ’s morgens ook doen.

Ze wisten perfect wanneer ze naar links moesten, tot aan welke straat ze rechtdoor moesten en wie of wat ze onderweg allemaal tegenkwamen. Dit, het maken van cognitieve kaarten, is iets dat voorkomt in het concreet operationeel stadium van Piaget. Piaget was een Zwitserse ontwikkelingspsycholoog die verschillende stadia beschreef in de ontwikkeling van het kind.

In dit stadium kunnen kinderen zich mentaal representaties vormen van plaatsen, de buurt of de school bijvoorbeeld. Door denkbeeldig de dingen na te gaan die ze tegen komen, kunnen ze zich de hele weg vormen. Hoe ouder ze worden, hoe beter georganiseerd de kaart wordt die ze in hun hoofd hebben. Ik zat met veel plezier te kijken naar hoe die kinderen zeer geconcentreerd iedere stap nagingen in hun hoofd. Wanneer ze dan plots tegen de muur aanliepen waren ze natuurlijk even in de war, want dan klopte hun route niet meer. Maar dat losten ze zelf snel op door een kwartdraai te doen en verder te lopen!