De stad is een plaats die zeer veel vrijheid biedt en belooft: het is een vrijplaats voor de meest uiteenlopende mensen van verschillend ras, leeftijd en sociale klasse. Iedereen komt in een stad samen om diverse redenen. De zakenman doorkruist de stad op weg naar zijn werk, jongelui keuvelen rustig rond, vinden elkaar op hun ‘stek’, ze stelen hun eerste kus. De mogelijkheden zijn legio: er is theater, cinema, bars, muziek; mogelijkheden om het individu te laten bestaan. De stad is de plaats van berooide bedelaars, van Oxfam vrijwilligers, van vakkundig en minder vakkundig criminelen, de stad is het politieke, culturele en maatschappelijke epicentrum van wat er in een natie bloeit, groeit en afsterft. De stad is de plaats van grijze gebouwen, afzichtelijke en formidabele architecturale constructies, van het verloren kind in een onoverzienbare drukke, gehaaste meute; het is de plaats waarin de veelheid aan keuzemogelijkheden onoverzichtelijk wordt voor het individu. De stad is de plaats van verloren verhalen, verdronken in de massa. Het is de plaats van herwonnen verhalen, gevonden op een onverwacht moment. De stad is de plaats van confrontatie tussen leeftijden, gemeenschappen en klassen.
Gedurende 12 weken palmen de jongeren van de Stal “’t Stad” in. We voeren een breedschalig onderzoek naar de theatrale mogelijkheden die de stad biedt: we brengen kleine, onopvallende verhalen voor onbekende individuen, we repeteren grootschalige bevreemdende dansen… Elke docent zal met zijn specifieke leeftijdsgroep een diepgaand onderzoek voeren naar wat voor hen interessant blijkt. In de week van de paasvakantie – na de ‘oefenfase’ – tonen we de resultaten van het experiment: een ‘boost’ aan toonmomenten vindt plaats rondom HETPALEIS, een kleine revolutie: we bezetten ’t Stad!