Ik hou van naast mensen slapen, boodschappen doen, tassen dragen, brieven typen, over de voorbije dag praten, schoenen kopen, wat te eten halen, belangrijke dingen vergeten, naar de zee kijken, zand tussen mijn tenen voelen, mijn haar kleuren, fietsen in het bos of op de weg, hoelahoepen, in iemand zijn ogen kijken, biografieën opzoeken …

(speels +  sociaal) x (zot + party animal)² – gevoelig : (naïef + eerlijk)  – uitbundig

= Lieselotte Beutels uit Diest !

Martha

Mijn naam is Martha Claeys.

Ik ben met mijn 15 jaar ‘den benjamin’ van de groep

en de enige van al de helden die echt in ’t stad woont.

Ik verjaar in oktober.

Mensen zeggen dat najaarskinderen vanzelf

triestiger door het leven gaan.

Dat is niet zo.

Theater is al 9 jaar een passie.

Mijn ouders zijn mijn helden.

Dat is ‘t.

Sven

Er voor gaan als je
ergens je tanden in zet.
Niet erg slim, maar leergierig.
Visueel creatief.
Kort maar krachtig.
17.

                            Is dat nu echt van ons?

                            Ja.

                                          1, 2, 3 … GO!

Ik vraag mij soms af waarom wij nog samen zijn.

Kunt gij de vloer eens vegen?

‘t Stad is iets waar je als achtjarige mee naar toe wordt genomen.
Je staat in een winkel bij een pashokje te wachten. Je kijkt naar mensen die naar buiten komen met kleren aan met prijskaartjes eraan. Ze kijken naar zichzelf. Ze proberen vooral hun achterkant in de spiegel zo goed mogelijk te zien. Je kijkt naar mensen etend over straat; wafels, frieten, curryworsten in de hand. Ze dragen tassen met spullen die ze gekocht hebben. Naar theater, film of dansvoorstellingen. Naar de Foor en er wordt betaald voor elke attractie en suikerspin. Een muziekoptreden op een plein, de grote mensen drinken wijn, pinten en spuitwater. Een terras met diezelfde wijnen, pinten en spuitwaters.
En altijd die woorden: Blijf in de buurt! Pas op! Uitkijken!
Je wordt altijd meegenomen. 
Beschermd. 
Intussen kijk je, onder die bescherming uit,  naar al die mensen, al die indrukken en je denkt… 
Ik ben acht jaar en over een paar jaar doe ik dit ook allemaal.
En ik ben al druk aan het oefenen.

WIE BEN IK? WAARUIT BESTA IK?

250 gr humor
500 gr evenwicht
200 gr creativiteit
40 gr moed
2 zakjes bescheidenheid (liefst in poedervorm)
1 klomp loyaliteit
2 el oprechtheid
1/2 tl kracht
mespuntje realiteit
5 el attentie

Neem een grote bokaal en doe er het evenwicht in.
Maak een kuiltje in het midden en giet langzaam de humor en de creativiteit erbij.
Laat dit even rijzen.
Meng ondertussen de moed met de bescheidenheid.
Roer tot het niet meer klontert.
Smelt daarna de loyaliteit au bain marie op een zacht vuurtje
en giet deze substantie bij het mengsel van bescheidenheid en moed.
Doe er de attentie, de kracht en de bescheidenheid bij.
Mocht je de bescheidenheid niet in poedervorm gevonden hebben,
hak deze dan nog even fijn. 
Meng nu alle bestandsdelen met elkaar.
Werk af met het mespuntje realiteit.
Verwarm de oven voor op 180 graden.
Kneed het deeg stevig met beide handen.
Kneed het in de gewenste vorm en schuif het in de oven (zorg zeker voor bakpapier!).
Na 20 minuten is uw held klaar voor gebruik.

Medio september 2008 werd in HETPALEIS het twee jaar durende sociaal-culturele jongerenproject Helden gelanceerd met 13 jonge spelers uit 4 ASO van het Leonardo Lyceum in de Quellinstraat te Antwerpen. Een heel jaar lang ging ik met deze 13 jonge mensen aan de slag. We werkten rond het thema ‘helden’, bezochten samen een 8-tal voorstellingen en zetten begin juni 2009 een toonmoment neer met de theatrale bevindingen die zij op dat moment verworven hadden. Het was een uniek moment, daar op de 10e verdieping van HETPALEIS. Zij die er waren zullen de glans in de ogen van de spelers niet snel meer vergeten. De stap om na het voortraject nog een jaar langer naar een volwaardige HETPALEISproductie toe te werken, bleek voor de meesten van hen te groot. Toch besloot HETPALEIS om de voorstelling door te laten gaan, om jongeren de kans te geven om professioneel theater te maken. Eind september 2009 werden audities gehouden voor iedereen tussen de 15 en 20 jaar die zin had om vanuit het thema ‘helden’ een voorstelling te maken. Uiteindelijk is een groep van vijf jongens en vijf meisjes half oktober 2009 gestart met Helden.

 Soraya Rademaker (regisseur Helden)

De bus bolt nog dagelijks naar verre of dichtbije scholen. Kleuters blijven blij en enthousiast bij dit reisavontuur.

In de klas hebben we samen ”buschauffeur” gespeeld. Ze houden het stuur stevig vast met beide handjes en draaien de bus door grote bochten, rijden over hoge bergen en razen dan gevaarlijk snel de diepte in, plots remmen hoort er ook bij en dan ‘doen alsof’ we buiten vanalles zien: koeien! fietsen! vogels! huizen! mensen! ollefanten! Ja ze zien het allemaal en in hun oogjes spetteren pretlichtjes van plezier om zoveel zalige onzin. Dan geef ik hen allemaal een ticket waarmee ze naar de échte bus gaan, waarmee ze écht op reis gaan. Onderweg huppelen we en zingen we en babbelen we. Ik vraag een paar kinderen  … of ze al eens zo écht heel ver op reis zijn geweest … ? Ja, ja, naar Marokko, naar Turkije, naar de zee, naar de Ardennen … de kleinste van het groepje wereldreizigers trekt aan mijn mouw en fluistert in mijn oor: “ikke eigenlijk nog nie, maar ik ben wel al met mijn mama naar de winkel geweest …!”

….is het grote niet weerd.